Yüksek Lisans Tezi Görüntüleme

Öğrenci: Alemdar BAYRAKTAR
Danışman: Prof. Dr. A. Aydın DUMANOĞLU
Anabilim Dalı: İnşaat Mühendisliği
Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
Üniversite: Karadeniz Teknik Üniversitesi
Tez Adı: BETON AĞIRLIK BARAJLARDA BARAJ-SU-ZEMİN ETKİLEŞİMİNİN STATİK VE DİNAMİK ANALİZDE DEĞERLENDİRİLİŞİ
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Kabul Tarihi: 1/1/1991
Sayfa Sayısı: 118
Tez No: T276
Özet:

      Bu çalışmada beton ağırlık barajların statik ve dinamik analizi; baraj-su-zemin etkileşimi ortak bir matematik model içinde tanımlanıp sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak yapılmıştır. İki boyutlu sonlu eleman modeli oluşturulurken kullanılan malzemelerin lineer elastik olduğu kabul edilerek , baraj gövdesine ilave olarak barajın tabanında 242 m uzunluğunda 48 m derinliğinde bir zemin hacmi dikkate alınmıştır. Bu titreşen zemin hacmi için ayrıca parametrik çalışmada yapılmıştır. Westergaard tarafındangeliştirilen barajlara etkiyen hidrodinamik su etkisi, tekil kütlelere çevrilerek menba yüzündeki su ile temas eden düğüm noktaları kütlelerine eklenmiştir.

      Çalışma sekiz asıl bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çalışmanın ana hatları, ikinci bölümde beton ağırlık barajların projelendirilmesinde genel değerlendirmeler hakkında bilgi verilmektedir. Üçüncü bölümde, beton ağırlık barajların statik ve dinamik analizinin teorik incelenmesinden bahsedilmekte, dördüncü bölümde ise sonlu elemanlar ve kayma kirişi yöntemleri hakkında bilgi verilmektedir. Beşinci bölümde beton ağırlık barajların statik analizi sonlu elemanlar yöntemi ile baraj dolu-temel eğilebilir, baraj dolu-temel ankastre, baraj boş-temel eğilebilir, baraj boş- temel ankastre durumlarına göre yapılmıştır. Altıncı bölümde beton ağırlık barajların dinamik analizi sonlu elemanlar yöntemi ile baraj dolu-temel eğilebilir, baraj dolu-temel ankastre, baraj boş-temel eğilebilir, baraj boş- temel ankastre durumlarına göre yapılmıştır. Ayrıca baraj temeli ankastre kabul edilerek barajın dolu ve boş olması durumlarına göre kayma kirişi yöntemiyle de dinamik analiz yapılmıştır. Yedinci bölümde ise statik ve dinamik analiz sonuçları karşılaştırılmaktadır. Dinamik analizde, 1940 El-Centro depremi kuzey-güney bileşeninin0.33 g maksimum yer ivmesi alınarak Housner tarafından geliştirilen ortalama ivme spektrumu kullanılmıştır.

      Çalışmanın bütününden çıkarılan sonuçlar sekizinci bölümde özetlenmektedir.